Durmak…

Durmak.
Bir an durmak.

Şimdi biraz dursana.
Ne geçiyor içinden?
Tam da şu an.

Bunu farketmek zor değil ancak kaptırıyoruz ve gidiyoruz…

Soren Kierkagaard; “Hayat sadece geriye doğru bakarak anlaşılır ancak ileriye doğru yaşanır.” demiş. Anlama da durabildiğimizde olmuyor mu? 😌

Durduğunda bakabiliyorsun nerede olduğuna. Yaptıklarına ve planlarına.

Hayatının bu evresinde;

✨Ne istiyorsun?
✨Ne istemiyorsun?

Bu netliği ancak “durunca” farkedebiliyorsun.

Durmak dediğimiz ne?

-es
-nefes
-an
-mola
…

Bence bunlardan da öte “boşluk yaratmak”
Kendin için yaratabiliğin boşluk hali durmak.

Hiçbir şey yapmamanın hafifliğini hissesebilmek, suçluluğunu kesinlikle değil.

Ne kazandırıyor?

Farkındalık
Kutlama
Şükür
Odak
Öncelik
Seçim
Sorumluluk
…

Başka?

İstediğin ve istemediğinin ayrımı; netlik hali…
İç sesine ulaşabilme.

Durabilmek nasıl mümkün?

*Beden yorulmadan, rahatsızlanmadan,
zihin çok dolmadan, taşmadan
gönül çok sıkılmadan tükenmeden
kendi enerjini önceliklendirebilmek ile.

*Huzur ile.

*Bir şey yapmayarak ya da
sana enerji veren şeyi yaparak ve
anda sadece ona odaklanarak.

—> Doğa, deniz, yürüyüş, yüzme, spor, hobi, sanat, sosyallik, yalnızlık, dinlenmek…

Neyse sana enerji veren onda kalarak.
Zamanı ve süresi tamanen sana kalmış.

Hadi:
Kendi enerjine puan ver şu anda.
0’dan 10’a kadar kaç puandasın?
Kaç puan olsun istiyorsun?
0’dan 10’a kadar bir puan da ona ver.
İkisi arasınsa fark varsa, neye ihtiyacın var o farkı doldurmak için?
Ne engelliyor şu anda seni?
Ne olsa iyi olur?

O zaman çözüm sensin.
Değişimin anahtarı da cebinde. 😇

Sevgiler.

Yeşim Erman